استاندارد های نگارش مقاله ISI

عنوان مقاله اولین بخش از مقاله است که داور و خواننده با آن مواجه می‌شوند و نقش بسیار مهمی در جلب توجه اولیه دارد. عنوان مقاله معمولاً از 3 تا 8 واژه کلیدی تشکیل می‌شود و بهتر است به صورت یک عبارت گویا اما غیرکامل نگارش شود.

عنوان باید بازتاب‌دهنده محتوای اصلی مقاله باشد، به‌گونه‌ای که خواننده با مطالعه آن، درک کلی از موضوع پژوهش پیدا کند. توصیه می‌شود در انتخاب عنوان از به‌کارگیری علائم اختصاری، نمادهای خاص و اصطلاحات بیش از حد تخصصی خودداری شود تا دامنه مخاطبان مقاله محدود نگردد.

در بخش افیلییشن، نویسنده مسئول یا نویسنده اول، اطلاعات کامل تمام افرادی که در انجام پژوهش نقش داشته‌اند را ارائه می‌کند. این اطلاعات شامل نام نویسندگان، وابستگی سازمانی یا دانشگاهی، آدرس محل فعالیت، درجه علمی، سمت دانشگاهی و در صورت نیاز اطلاعات تماس می‌باشد.

ترتیب اسامی نویسندگان باید بر اساس میزان مشارکت آن‌ها در پژوهش تنظیم شود؛ به این معنا که نویسنده اصلی در ابتدا و سایر نویسندگان به ترتیب سهم پژوهشی در ادامه فهرست می‌شوند. رعایت دقت در این بخش اهمیت زیادی دارد، زیرا هرگونه خطا می‌تواند مشکلات حقوقی یا علمی ایجاد کند.

چکیده یکی از مهم‌ترین بخش‌های مقاله ISI محسوب می‌شود. اگرچه این بخش در ابتدای مقاله قرار می‌گیرد، اما توصیه می‌شود پس از اتمام کامل نگارش مقاله نوشته شود تا بازتاب دقیقی از کل پژوهش باشد.

چکیده معمولاً در حدود 200 تا 250 کلمه نگارش می‌شود و باید شامل هدف پژوهش، روش تحقیق، نتایج اصلی و جمع‌بندی نهایی باشد. نگارش چکیده باید به صورت غیرمستقیم و با استفاده از افعال گذشته انجام شود.

از آنجا که بسیاری از داوران و خوانندگان تنها چکیده مقاله را مطالعه می‌کنند، کیفیت نگارش این بخش نقش تعیین‌کننده‌ای در ترغیب آن‌ها به مطالعه کامل مقاله دارد. یک چکیده قوی، روان و هدفمند می‌تواند شانس پذیرش مقاله را به شکل قابل توجهی افزایش دهد.

انتخاب کلمات کلیدی مناسب، یکی از عوامل مهم در دیده شدن مقاله پس از چاپ است. معمولاً 4 تا 6 کلمه کلیدی برای هر مقاله در نظر گرفته می‌شود.

این کلمات باید کاملاً تخصصی، دقیق و مرتبط با محتوای مقاله باشند و از به‌کارگیری واژه‌های کلی و عمومی پرهیز شود. کلمات کلیدی نقش مهمی در نمایه‌سازی مقاله در پایگاه‌های علمی و افزایش احتمال استناددهی دارند. استفاده از مفاهیم مطرح‌شده در چکیده می‌تواند راهنمای خوبی برای انتخاب کلمات کلیدی مناسب باشد.

در بخش مقدمه، نویسنده باید به‌صورت شفاف هدف پژوهش، اهمیت موضوع و مسیر کلی تحقیق را برای خواننده توضیح دهد. همچنین اشاره‌ای کوتاه به نتایج اصلی پژوهش می‌تواند در این بخش ارائه شود.

متن مقدمه باید خلاصه، منسجم و حداکثر در دو صفحه تنظیم شود. استفاده از جملات کوتاه، روان و پرهیز از پیچیدگی‌های زبانی، باعث افزایش خوانایی متن و درک بهتر محتوا توسط داوران خواهد شد.

در این بخش، روش‌ها و ابزارهایی که برای انجام پژوهش و دستیابی به نتایج استفاده شده‌اند، به‌طور دقیق و شفاف توضیح داده می‌شوند. نویسنده باید اطلاعاتی مانند جامعه آماری، نمونه‌ها، روش نمونه‌گیری، ابزارهای جمع‌آوری داده‌ها و شیوه تحلیل داده‌ها را با جزئیات کافی ارائه کند.

شفافیت در این بخش اهمیت بسیار بالایی دارد، زیرا داوران از طریق آن قابلیت تکرارپذیری پژوهش و اعتبار نتایج را ارزیابی می‌کنند.

در بخش نتایج، نویسنده باید یافته‌های حاصل از پژوهش را بدون اغراق و بزرگ‌نمایی ارائه دهد. استفاده از جداول، نمودارها و اشکال علمی استاندارد برای نمایش داده‌ها توصیه می‌شود.

تمامی داده‌های ارائه‌شده باید تحلیل شده و ارتباط آن‌ها با اهداف پژوهش به‌روشنی مشخص شود. این بخش یکی از مهم‌ترین قسمت‌های مقاله ISI است و کیفیت آن تأثیر مستقیمی بر نظر داوران دارد.

در بخش بحث و نتیجه‌گیری، نویسنده باید نتایج پژوهش را تفسیر کرده و آن‌ها را با مطالعات پیشین مقایسه کند. همچنین میزان تحقق فرضیات تحقیق و پیامدهای علمی نتایج به‌صورت دقیق بررسی می‌شود.

در پایان، ارائه پیشنهادهایی برای تحقیقات آینده و اشاره به محدودیت‌های پژوهش می‌تواند ارزش علمی مقاله را افزایش دهد.

هر ژورنال ISI در بخش «راهنمای نویسندگان» (Instructions for Authors) شیوه خاصی برای نگارش منابع ارائه می‌دهد. رعایت دقیق این دستورالعمل‌ها ضروری است.

بخش منابع باید با دقت، نظم و بر اساس سبک مورد نظر مجله (مانند APA، MLA، Chicago و غیره) تنظیم شود. استفاده از منابع معتبر و به‌روز نقش مهمی در افزایش اعتبار مقاله دارد.