نمونه پرسشنامه پایاننامه کارشناسی ارشد

چکیده:

رویکرد های درمانی متفاوتی در زمینه اختلالات خلقی به کار برده می شود و شناخت درمانی یکی از رویکرد های موثر برای درمان افسردگی است. شناخت درمانی بک روش درمانی ثابت شده ای برای درمان افسردگی می باشد. در سال1993 با ارائه نظریه زیر سیستمهای شناختی متعامل در خصوص افسردگی تیز دل نظریه شناختی بالینی بک با انتقاداتی روبرو شد. (Ics) هدف پژوهش حاضر بررسی میزان کارایی و اثربخشی شناخت درمانی بک و شناخت درمانی تیزدل در درمان افسرده خویی ( اختلالی مقاوم به درمان محسوب می شود) است. بدین منظور شش آزمونی (دو مرد و چهار زن) به شیوه نمونه گیری مبتنی بر هدف انتخاب شده و به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. در مطالعه حاضر از طرح تجربی تک موردی از نوع خط پایه چندگانه استفاده شد. آزمودنیها در مرحله پیش از درمان(خط پایه ) و در طی جلسه های چهارم و هشتم و پس از درمان ( جلسه دوازدهم) و مرحله پیگیری ( دو ماه بعد از درمان) پرسشنامه افسردگی بک (BDI) و مقیاس افسردگی ، اضطراب، استرس(DASS21) را تکمیل کردند. همچنین در مرحله پیش از درمان (خط پایه) و پس از درمان (جلسه دوازدهم) مقیاس نگرش های ناکار آمد (DAS)، مقیاس کنترل درونی – بیرونی (I-E-Scale) و پرسشنامه طرح واره (SQ) توسط آزمودنیها تکمیل شد. نتایج نشان می دهد که هر دو روش درمان (شناخت درمانی بک و شناخت درمانی تیزدل ) در کاهش علائم افسرده خویی موثر بوده اند. علاوه بر این یافته ها نشان می دهد که شناخت درمانی تیزدل در مقایسه با شناخت درمانی بک برتری بیشتری دارد.

چکیده:

رضایت از زندگی زناشویی اثرات مستقیم و غیر مستقیمی بر سلامت روانی، رفتاری و جسمانی زوجین دارد و کیفیت رابطه زوجین نیز می تواند تاثیرات جدی بر سلامت فرزندان داشته باشد. هدف از انجام پژوهش بررسی میزان اثربخشی آموزش گروهی مهارتهای زناشویی با رویکرد شناختی – رفتاری بر رضایتمندی زناشویی می باشد. بمنظور بررسی فرضیه تحقیق مبنی بر اینکه « آموزش گروهی مهارتهای ارتباطی با رویکرد شناختی –رفتاری تاثیر مثبتی بر میزان رضایتمندی زناشویی دارد» 6 زوج متاهل به صورت نمونه در دسترس انتخاب شدند و در طول دوازده جلسه مورد آموزش قرار گرفتند. جهت ارزیابی میزان رضایتمندی زناشویی آزمودنی ها از « پرسشنامه رضامندی زناشوی» استفاده شد. آزمودنیها، یکبار در آغاز پژوهش و پیش از اعمال متغیر مستقل (پیش آزمون) و یکبار پس از اتمام دوره آموزشی (پس آزمون) بوسیله پرسشنامه مذکور مورد سنجش قرار گرفتند. پس از جمع آوری داده ها، نمرات رضایتمندی زناشویی آزمودنیها در پیش آزمون و پس آزمون با استفاده از آزمون t وابسته مقایسه شد. نتایج پژوهش نشان داد که تفاوت معناداری بین نمرات آزمودنیها در پیش آزمون و پس آزمون وجود دارد و به این ترتیب آموزش گروهی مهارتهای ارتباطی با رویکرد شناختی – رفتاری تاثیر مثبتی بر رضایتمندی زناشویی زوجین دارد.

چکیده:

هدف از این پژوهش هنجاریابی پرسشنامه خود خطابه ای عواطف منفی است که با 39 آیتم ابزاری برای تشخیص عواطف منفی می باشد. برای مناسب سازی پرسشنامه از جمعیت دانش آموزان مدارس راهنمای شهرستان رفسنجان در محدوده سنی 11تا 15 سال با شیوه نمونه گیری خوشه ای تصادفی یک نمونه 414 نفری انتخاب و انجام مراحل هنجاریابی صورت گرفت. ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش، پرسشنامه NASSQ بعنوان ابزار اصلی و مقیاسهای CDS-A و اضطراب پنهان اشپیل برگر بعنوان مقیاسهای ملاک بکار برده شد. روش پژوهش در این بررسی روش توصیفی از نوع هنجاریابی بر اساس اصول روان سنجی است که در آن تحلیل سوالات از طریق همبستگی سوال با نمره کل و با کمک روش لوپ، تاثیر حذف سوال بر میزان پایای انجام پذیرفت که با حذف 5 سوال پایای آزمون در مطلوبترین وضعیت از لحاظ پایای قرار گرفت، و نتیجتا فرم 34 سوالی آزمون تهیه شد. روای پرسشنامه از طریق روای سازه(شواهد همگرا) و همسانی درونی (همبستگی بین خرده مقیاسها با نمره کل) و پایای آن به وسیله دو روش باز آزمای و همسانی درونی (آلفای کرونباخ) محاسبه شد. در کل ضرایب روای و پایای بدست آمده برای پرسشنامه NASSQ رضایت بخش بوده و در سطح P<0/001 معنی دار است. و در نهایت نمره خام گروه هنجار به نرم درصدی و نمره معیار T تبدیل شد که در این هنجار نمره خام 82 برابر با نمره معیارT هفتاد می باشد که مرز بالای دامنه نرمال می باشد.

چکیده:

یکی از مفاهیمی که در چند دهه ی اخیر توجه بسیاری از روانشناسان را به خود جلب نموده است ، بررسی تأثیر شیوه های روان درمانی در کنترل بیماری های جسمی است . از جمله این مداخلات روان درمانی می توان به رفتار درمانی شناختی _رفتاری به شیوه ی گروهی بر مبتلایان به دیابت است .فرضیات مطرح شده :

واقعیت درمانی در افراد مبتلا به دیابت در مقایسه با درمان شناختی و نیز در مقایسه با گروه کنترل به طور معنا داری تأثیر بیشتری بر سازگاری دارد.

2٫واقعیت درمانی در افراد مبتلا به دیابت به طور معنا داری بیش از درمان شناختی _رفتاری و نیز مقایسه با گروه کنترل ، د رافزایش سلامت عمومی مؤثر است .

3٫واقعیت درمانی در افراد مبتلا به دیابت به طور معنا داری بیش از درمان شناختی _رفتاری و نیز درمقایسه با گروه کنترل در افزایش تبعیت از درمان مؤثر است .

ابزار مورد استفاده :پرسشنامه های سازکاری بل فرم بزرگ سالان ، سلامت عمومی و چک لیست گزارش پرستاری بود. آزمودنیها 36 نفر از زنان مبتلا به دیابت بودند که در محدوده ی سنی 20 تا 45 سال با حداقل تحصیلات دیپلم قرار داشتند. نمونه آماری به صورت در دسترس انتخاب شده و به دو گروه آزمایشی تحت آموزش با دو رویکرد واقعیت درمانی و شناختی _ رفتاری و یک گروه کنترل تفکیک شدند. داده های بدست آمده از پیش آزمون و پس آزمون از طریق تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی، تجزیه تحلیل شد . با توجه به نتایح بدست آمده فرضیه بدست آمده فرضیه اول و دوم پژوهش با سطح اطمینان 99 درصد تأیید و فرضیه دوم رد شد .درنهایت قابل استناد است که واقعیت درمانی در افزیش سازگاری و تبعیت از درمان تجویز شده در افراد مبتلا به دیابت اثر گذار است